Bye bye AH, hello Aldi

Hello Aldi

Zoals gewoonlijk ben ik compleet doorgeslagen.

Dit keer in het bezuinigen. Ik weet ineens (weer) wat alles kost, welke provider de beste deal heeft. Dat het verstandiger is om toch bij Nuon te blijven en hoeveel een parkeervergunning per jaar kost. Het baart me allemaal wel een beetje zorgen maar mezelf kennende gaat de lol er snel van af en heb ik volgende week weer een nieuwe hobby.

Maar goed: aanstaande woensdag krijg ik Aldi-les. Les in wat je ab-so-uut wel, en wat je ze-ker niet bij de Aldi moet kopen. Ik vierde namelijk een paar weken geleden een verjaardag hier thuis en vriendin B. merkte na afloop op dat ik veel te veel voor mijn hapjes had betaald. Gelukkig weet zij precies wat er te koop is in de wereld en ook nog waar je dat het best kunt halen. Prijs/kwaliteit verhoudingen zijn haar talent.
Zo betaal ik mijn zalm veel te duur en leg ik blijkbaar al jaren uitzinnige bedragen voor olijfolie neer bij AH.

Tijd dus voor een cursus Aldi van vriendin B. en we nemen meteen even de Action mee, die zit er toch naast en ook daar laat ik blijkbaar kostbare euro’s liggen op gebied van schoonmaakmiddelen en toiletpapier. Ik heb er zin in. De euro’s branden in mijn huishoudportemonneetje.

Zit er dik in dat ik straks thuis kom met heel veel, hele goedkope, zalm, toiletpapier voor een eeuw, een wasrek, een schroefboormachine, twee pingpongtafels en een typemachine. Allemaal in de aanbieding bij de Aldi.

Nog twee nachtjes slapen…

Tags:economische zaken

Nep Plat

Danny is tegenwoordig gewoon weer zichzelf.

Eindelijk heeft hij zich weten los te rukken uit de wereld van musical, theater en beschaafd praten. Een beetje zoals Marc-Marie zijn pruik afzette, heeft Danny zijn ABN spreken aan de wilgen gehangen. Dit is eindelijk de échte Danny.

Zogenaamd dan natuurlijk, want het is echt niet om aan te horen die nieuwe volksheld van ons. En overtuigend is het al helemaal niet. Ik hoor een mix van Gerard Joling, Johan Cruijff en Dries Roelvink met een snufje Loesie om het af te maken. Dat snufje Loesie heeft te maken met de spreekwoorden die onze Danny sinds kort verbastert. Zo hoorde ik hem dingen zeggen als dat je het ijzer moet buigen als het nog heet is of dat je een gegeven paard nooit naar de slager moet brengen en zo nog wat onzin.

Charmant, dat zal zijn wat hij probeert uit te stralen. Een soort ruwe bolster blanke pit. Die eenvoudige jongen die het liefst boven op de bar staat te zingen in de kroeg van z’n enige tante Sjaan.

Nou ja wat het doel ook is: hou er gewoon mee op want het irriteert me mateloos.

Tags:irritaties

Au

Ik ben gescheiden.

Echt een veel te simpel woord:

Gescheiden.

Het zou er meer zo uit moeten zien:

Sdhfguweyftyuaefgu865da675fuwhrvwjgvkweghfkghsFCGSDFcskgjdfv,jesFVES,BNFVW, emblkesjfh;djkgkdjfgh;dkfjhSLEHFbKJgdjkrghdjkghkjf.g

De jaren dat je er naar toe groeit, of krimpt, hoe je het noemen wil. De tijd dat de beslissing valt, de tijd dat je van de ene emotie in de andere dondert. Het verdriet, de schuldvraag, het gemis, het afscheid, het rouwen. De zware deken die op je ligt, het leven met maar één gedachte aan je kop, het vallen en het opstaan. Het losbreken, het puinruimen en het langzaam ontwaken in een nieuwe wereld. Een wereld waar je opnieuw je plek moet veroveren.

Nee, gescheiden, het dekt de lading niet. Tssssssss. Bij lange na niet.

Tags:levensdingen

Kleintjes

Niet alleen probeer ik aan kliekjesdag te doen, ik ben ook op de kleintjes aan het letten.
Nee niet de kinderen, die letten wel op zichzelf. Ik bedoel koopjes, kortingen, boodschappen.
Avonden lang struin ik het internet af op zoek naar leuke aanbiedingen, dwaal ik over vrekken-fora, verdiep ik me in de verschillende merken en hun goedkopere alternatieven.

Aan aanbiedingen geen gebrek. Sites als vakantieveilingen en groupon zijn niet echt moeilijk te vinden en voor je het weet heb je een schoonheidsbon, onbeperkt tapas eten en een erotische fotoshoot te pakken, allemaal voor minder dan de helft!
Op vrekken-fora leer ik welke zaken je nooit, maar dan ook echt nooit, voor het volle pond moet kopen. Wasmiddel, wasverzachter, toiletpapier, afwasmachineblokjes en zo nog wat zaken koop je uitsluitend als er een mega aanbieding is.
En dan de A-merken en hun goedkopere alternatieven. Mijn dochter en ik namen de proef op de som met m&m’s. Heerlijk maar duur. Dirk van der Broek had twee goedkopere soorten in z’n assortiment en dus hebben we beide gekocht om voor eens en voor altijd te bepalen welke het best zijn.

Je ziet ik ben hartstikke goed bezig.

Behalve dat ik nu dus een aan verslaving grenzende interesse heb ontwikkeld voor veilingsites, ik veel te veel geld heb uitgegeven aan dingen die ik niet nodig heb, ik de eerst komende 25 jaar geen wasmiddel aanbieding meer mag kopen en ik twee zakken hele vieze nep m&m’s in de kast heb liggen.

Zucht.

Tags:economische zaken

Kliekjes

Nooit ben ik een kliekjesmens geweest, niet dat ik dat niet wilde, het lukte me gewoon niet zo goed. Maar daar komt nu verandering in, vanaf nu ga ik namelijk aan kliekjesdag doen.

Eten weggooien is belachelijk, not done, zonde, misdadig. En elke keer als ik een halve ovenschotel de vuilnisbak in schuif voel ik me slecht. Elke keer als ik de laatste twee boterhammen uit de zak weggooi voel ik me slecht. Elke appel die tot stof vergaat op de fruitschaal geeft me een rotgevoel.

Kliekjesdag dus. Ik heb één groentelade van de koelkast leegeruimd, lees: ik heb alle vage potjes met augurken, pesto, tapenade, kappertjes weggegooid. En ja dat voelde slecht, maar ten eerste waren ze echt al heel erg oud en ten tweede moet je soms impopulaire maatregelen nemen voor dingen beter kunnen worden.
De volgende stap was het inventariseren van de tupperware voorraad, een levensgevaarlijke wankele stapel op de bovenste plank van het bovenste kastje. Vijfentwintig deksels en vier bakjes. Goed, het is een begin.

Nu, een paar dagen later, kan ik melden dat de eerste kliekjesavond achter ons ligt. Het was jammer genoeg geen onverdeeld succes.
De gehaktballen van maandag bleken niet meer zo fris, de ovenschotel van dinsdag sprak niemand aan, de kinderen aten de macaroni van donderdag en ik de pasta van vrijdag.

De winst zat hem in het feit dat ik me een ietsiepietsie minder schuldig voelde toen ik wederom een halve ovenschotel in de vuilnisbak flikkerde.

Tags:economische zaken levensdingen

de thuisbios

Een puberdochter is een heel andere pies of keek dan dat kleine grut. Daar kom ik nu achter. Het is leuk, omdat zij leuk is. Maar het is ook verrekte lastig. Want hoe ga je om met de nieuwe eisen die er aan je gesteld worden.

Je moet zorgen zonder te verstikken, je moet begrip hebben zonder te mogen begrijpen want je snapt het toch niet, je moet loslaten zonder te verwaarlozen, je moet vooral stevig in je schoenen staan en je niet in de maling laten nemen. Ik vind het niet makkelijk. Ik was zelf vorige week nog 14 bij wijze van spreken. Ik begrijp dat ze geheimzinnig moet doen over zaken die gewoon in het openbaar mogen bestaan. Dat het echt niet cool is als ik weet dat ze met een jongen(tje) heeft afgesproken. Dat ik per definitie de moeder en dus de suffe van het stel ben.

Maar ik ben helemaal niet suf en ik snap echt een heleboel en ik gun haar de leuke dingen in het leven. Maar dat maakt, lijkt het wel, helemaal geen verschil. Ik bepaal niet of ze een leuke jeugd heeft, dat bepaalt ze zelf nog altijd wel even hoor. En oef wat kan ze me raken en oef wat ben ik onzeker af en toe. Soms moet ik mezelf echt tegenhouden om me niet voor haar voeten te werpen en te snikken: Maar je houdt toch ook wel van me? Ik doe het toch ook soms wel een beetje goed? Zie je dan niet dat ik echt mijn best doe?
Wal-ge-lijk, werkelijk, dat zou toch heel erg zijn. Maar ze kan zo onbereikbaar zijn ineens. Zo ongrijpbaar. En dat is goed, dat weet ik wel, maar dat is ook moeilijk. De nuffige snufjes als ik een grapje probeer te maken, de vermoeide blikken als ik vraag hoe haar dag was.

Maar gister had ik ineens een geniaal simpele ingeving. Als ik nou één avond per week met haar een film huur. Gewoon gezellig met z’n twee m&m’s vreten in de thuisbioscoop. Dan houden we toch contact zonder dat ik aan haar hoofd zeur. En ik hoef niets anders te doen dan lekker zitten met haar tegen me aan en een dekentje erbij. En even net doen alsof ze nog gewoon mijn kleine meid is. Gister hebben we ‘Bride flight’ gekeken, samen een traantje weggepinkt, samen romantisch weggedroomd en samen gelachen. Beter dan dat kan ik het niet hebben met mijn lieve puber.

Tags:moederen

laag over laag

Wat een woest weer weer. Alles wordt afgespoeld en schoongeblazen en toch lijkt het alsof het lekker weer is. Bijzonder. Echt weer voor een hempje met daarover een bloesje met daarover een vestje met daarover een regenjas.

Tags:klerenzaken weer